| Profil de Thongมายชะเป๊ดด..PhotosBlogListes |  Outils  Aide |
|
septembre 2007 ใจหายๆๆๆ แป๊บๆก้อต้องย้ายอีกแล้ว
หลังจากเรียนสถาบันการบินพลเรือนเก้าเดือน
ก้อสอบได้วิทยุการบิน ไปเทรนที่บริษัทอีกสามเดือน
วันจันนี้(18กย)ต้องย้ายไปพิดโลกแล้ว
ใจหายๆๆๆๆ
คงต้องไปปรับตัวกับที่นู่นอีกสักพัก
สู้ๆๆ juillet 2006 กลับมาแล้วจ๊าแหะๆ....
ห่างหายกันไปนานคับ
วันนี้รู้สึกขยันขึ้นมาเลยมาบอกข่าวคราวกันซักนิดนึง
ตอนนี้ก้อย้ายมาเรียนอยู่ที่สถาบันการบินพลเรือน(ตรงข้ามเจเจ)
ที่ทำงานเค้าส่งมาเรียนน่ะ เรียนกับพวกวิทยุการบิน
ก็เหนื่อยๆเหมือนกันเพราะมีสอบตลอด บางวันก้อเรียนกันยันหกโมงเย็น
แต่ช่วงนี้แบ่งกลุ่มเรียนก้อสบายหน่อย
ที่พักก้อย้ายมาอยู่บ้านน้าตรงรัชโยธินแล้วคับ
แค่นี้ก่อนละกันเด้อ
บ๊ายบายจ๊า novembre 2005 จบ...ซะแล้วราววหลังจากนี้คงไม่ได้มาเขียนบล๊อกบ่อยๆแล้วหละ
เพราะไม่มีเนทให้เล่นฟรีอีกต่อไปแล้ว...
ตอนนี้ย้ายข้าวของออกมาหมดแล้วล่ะ
ออกจากที่ที่เราอยากจะออกซะเหลือเกิน
มาถึงตอนนี้ก็รู้สึกใจหายเหมือนกันแฮะ
คงไม่มีข้าวให้กินฟรี
ไม่มีโรงนอนที่วุ่นวาย
ไม่มีรั้วให้โดด
...
อีกต่อไปแล้ว
...
เศ้าจางง
octobre 2005 .~* จดหมายจาก ฟุเหยิน ถึง ดา-กาน-ดา ~!!ดากานดำ ...เอ๊ย .... ดากานดา
วันนี้ชั้นงดกัดแกซักวันแล้วกัน เพราะชั้นรู้ว่าแกกำลังเศร้า
แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ยว่าวันที่ไข่ย้อยมันบอกรักแกใต้ต้นชงโค จะเป็นวันสุดท้ายที่แกได้เจอกับมัน แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ย.. แค่คำที่แกพูดกับมันว่า "แกมาทำอะไรเอาป่านนี้" ... มันทำให้ผู้ชายคนนึงถึงกับหัวใจสลาย..เดินออกจากชีวิตแกไปเลย ชั้นรู้... ว่าจริงๆแล้วแกเกือบช่อนยิ้มไม่ได้ แกดีใจขนาดไหนที่ได้ยินคำๆนั้นที่แกเฝ้ารอซะที ทำไมแกไม่พูดประโยคต่อไปเล่า ประโยคความจริงที่มันก้องอยู่ในหัวใจแกตลอดมา.. " รู้มั๊ย ชั้นรอฟังแกมาพูดคำๆนี้ให้ฟังชัดๆมานานแค่ไหน เพื่อที่ชั้นจะได้บอกแกชัดๆชะทีว่า ช้นก็รักแกเช่นกัน " แต่แกไม่ยอมพูด เพราะแกคิดว่าเดี๋ยวค่อยบอกก็ได้
ตอนนี้ขอแอบไปดีใจคนเดียวก่อน พรุ่งนี้แกจะไปบอกเลิกกับโก้ แล้วพอเจอไข่ย้อย แกก็จะหอมแก้มมันสักทีพร้อมกับบอกทั้งหมดที่อยู่ในใจแก แกคงคิดไม่ถึง ว่าผลของการพูดไม่จบประโยค
มันจะทำให้แกหมดโอกาสได้แก้ตัวอีกต่อไป
แล้วทำให้แกเองกลับต้องมานั่งร้องไห้หัวใจสลายอยู่อย่างในวลานี้ ดากานดา..
ตอนนี้แกคงคิดได้แล้วล่ะสิว่าที่ผ่านมาแกมันเอาแต่ใจและร้ายกับไข่ย้อยมันขนาดไหน แกอย่ามาพูดนะว่าแกไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันรักแกน่ะ แกน่ะรู้....รู้มาตลอดนั่นแหละ แกแค่อยากเอาชนะ แค่อยากได้ยินมันพูดออกมาให้ฟังชัดๆแค่นั้นเอง วันนั้นในเต๊นท์บนเขา ที่ไข่ย้อยมันมานับเลขข้างหูแก
มันก็แค่อยากจะแน่ใจบ้างว่าแกก็มีใจกะมัน กลายเป็นแกชิงเป็นฝ่ายได้เปรียบที่ยิ่งแน่ใจว่ามันชอบแกแน่ๆ ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่ชอบมันเหมือนกัน
แกเลยได้ใจใหญ่ทีนี้
ทั้งเรื่องที่แกพูดว่าถ้าไข่ย้อยมันเปิดใจต้องมีคนมาชอบมันแน่ๆ ทั้งเรื่องที่แกยัดเยียดสาวให้ไปเดทกับมัน แกตั้งใจบีบคั้นให้มันพูดว่ามันทำไม่ได้หรอกเพราะมันรักแก ใช่มั๊ยล่ะ แกคิดจริงๆน่ะเหรอ
ว่าไอ้ไข่ย้อยมันซื่อบื้อซะจนดูไม่ออกบ้างเลยสักนิดว่าแกก็มีใจให้มันหมือนกัน แกเล่นเกมอะไรของแกอยู่วะ แกจะเอาเปรียบ หลอกใช้ หรือยัดเยียดใครมาให้ มันก็ยังอุตส่าห์ทนแกทุกเรื่อง แต่ที่แกทำถึงขนาดไปคบไอ้โก้ แกไม่คิดว่ามันเกินไปหรอกเหรอ... ไข่ย้อยมันยอมแพ้แกแล้วไง... เพราะมันอยากเลิกเล่นกมบ้าๆของแกซะที หลังสอบ..มันมาบอกรักแกชัดๆอยางที่แกอยากได้ยินมาตลอด ในเมื่อแกอยากชนะ
มันก็ยอมให้แกชนะ แล้วไง.. แกอยากให้มันพูดชัดๆออกมาก่อนมันก็พูดไปแล้ว.. แล้วแกล่ะ...ดากานดา... ทำไมแกไม่พูดความรู้สึกแกออกมาตอนนั้น.. ไข่ย้อยมันก็นึกว่ามันคงแพ้จริงๆน่ะสิ
ไม่ใช่แพ้เพราะต้องบอกรักแกก่อนอย่างที่แกพยายามบังคับมันเหลือเกิน แต่มันคิดว่ามันแพ้เพราะแกคงแบ่งใจให้ไอ้โก้ไปแล้วจริงๆ แกถึงตอบมันกลับมาแค่นั้น ทั้งที่ผ่านมา มันก็ยังเชื่อมาตลอดว่าแกคบกับไอ้โก้เพราะอยากลองใจมันเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเจ็บสุดๆ เจ็บกว่าทุกครั้งที่แกทำ ไข่ย้อยมันรักแกมากนะ
ที่มันยอมแกมาถึงขนาดนี้ ยอมมาพูดคำว่ารัก ทั้งๆที่มันอยากให้แกซึ้งใจกับทุกๆอย่างมันที่มันมีให้มากกว่าแค่ดีใจกับคำๆเดียว แกอยากจะฟังนักมันก็มาบอก. ..แล้วไง
ถึงเวลาจริงๆ...ทำไมไม่บอกความรู้สึกที่แท้จริงของแกออกไปล่ะ อยากร้องไห้ก็ร้องไปเถอะแก...
ทุกอย่างมัน สายเกินกว่าจะกลับคืนแล้ว แกเองก็รู้ดี... สิ่งที่แกจะทำได้ดีที่สุดตอนนี้นะ คือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไข่ย้อยมัน เป็นให้ดีที่สุดเท่าที่เพือนจะเป็นได้นะ เอาใจช่วยแกว่ะ
ฟุเหยิน octobre 2005 My Vacation อาทิตย์ที่ผ่านมาหยุดสามวันหละ...ดีจังๆๆ
วันศุกร์ไปเลี้ยงกองพันที่ร้านบางบัว แถวบางเขน
แล้วไปต่อกันที่ Immortal เกษตร-นวมินทร์
จากนั้นไปกินเตี๋ยวแถวหอไอกิด
แล้วไปต่อกันบ้านเหลน(มาราธอนมาก)
รู้สึกโล่งง...เพราะเงินค่าเลี้ยงที่เราเป็นคนจัดการ
จ่ายไปหมดแล้ว แยกย้ายกันกลับตอนตีสาม
เราก็ไปรับใหม่ที่บ้าน อาบน้ำแล้วนั่ง taxi ไปเอกมัยกัน
ขึ้นรถไปบ้านเพตอนตีห้าครึ่ง เจอไอเม นนร ด้วย
ถึงบ้านเพปะมานสิบโมง ขึ้นเรือไปเสม็ด ต่อรถไปที่อ่าวไผ
หาที่พักแล้วก็ออกมาหาไรกินกัน มื้อแรกซัดข้าวเหนียวส้มตำไก่ย่าง
ตบท้ายด้วยโรตีทะเล(ขายริมทะเล)อิ่มมากๆๆ บ่ายๆก็นอนน
เพราะยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อคืน
ออกไปหาไรกินริมหาดตอนห้าทุ่ม แล้วกับมานอนต่อ555
เช้าวันอาทิตย์ไปถ่ายรูป แล้วก็กิน breakfast ริมหาด
เที่ยงไปกินที่หาดลุงเจี๊ยบอาหารอร่อยมาก
พออิ่มแล้วก็เดินไปอ่าวลูกโยนแต่ไปไม่ถึง
เพราะเราปวด...อย่างหนัก(สงสัยเพราะส้มตำเมื่อวาน)
ตอนเย็นไปเล่นน้ำกันที่อ่าวไผ่ หนาวดีๆ
ดึกๆออกมากินข้าวที่เดิม มีโชกะบองไฟด้วย
คนเล่นเทพ(เก่ง)มากๆๆ อิ่มแล้วก็กลับไปนอน
เช้าวันจันทร์...ไม่อยากกลับเล้ย ตื่นมาแปดโมง
เชคเอ๊าแล้วไปกินข้าวที่ลุงเจี๊ยบอีกเพราะติดใจมากคับ
เดินไปขึ้นเรือตอนสิบเอ็ดโมง ยี่สิบนาทีก็ถึงบ้านเพ
ได้รถกลับเที่ยวบ่ายโมงสิบแต่รถออกก่อนเวลาเพราะคนเต็มแล้ว
มาถึง กทม ตอนสี่โมง...กลับโรงเรียนอีกแล้วจิ
ทริปนี้เป็นอันว่าประทับใจมากกคับ เพราะไปกันแบบ
ไม่คิดไรมาก อยากกินก็กินๆๆ(สังเกตว่าจะมีแต่เรื่องกิน หุหุ)
เพราะเรากะใหม่เป็นคู่กินที่มีศักยภาพสูงสุด โหะๆๆ
ก็อุตส่าเก็บตังกัน(กิน)เพื่อทริปนี้นี่เนอะ
ขอจบแค่นี้ก่อนละกันจ้า เขียนมาเยอะมั่กๆ...
octobre 2005 สอบฟายน่อน..ครั้งสุดท้ายสอบวันแรก... octobre 2005 เฮ่ออ...วันนี้รู้ผลการบินไทยรอบแรกล่ะ
ผ่านด่านแรกไปได้ด้วยดี
ตื่นเต้นๆๆ
รอบสองสอบวันที่ 10 พ.ย. ที่เจ้าพระยาปาร์ค
เหลืออีกสองด่านนะ
สู้ๆเค้าลูก...
ช่วงนี้งานเยอะมั่กๆฮะ
ใกล้จบแล้วนี่นะ
อืมๆๆๆๆ
ทิตหน้าก็สอบfinalแล้วว... octobre 2005 Presentationวันนี้ไปdefendจบเอกสารวิจัยของกลุ่มเรา เตรียมตัวมานานมากก เพราะอาจารย์เลื่อนมาสามรอบแล้ว ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีนะ แต่ตอนdemoโปรแกรมดันไปกดผิดซะนี่ ฮืออๆๆๆ โดนเพื่อนด่าเรย แต่กลุ่มเราก็โดนน้อยสุดแล้วอะถ้าเทียบกะกลุ่มอื่นนะ ตอนนี้ก็เหลือแต่สอบfinalแล้วก็.... .............................. ....จบคร๊าบบบ septembre 2005 ว๊ากกกก...สอบ ENG การบินไทยรอบแรก...
สอบที่หอประชุมโรงเรียนล่ะ Listening ยากมากก มากที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลยล่ะ ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพราะเค้าเปิดเทปให้ฟังในหอประชุม พูดก็โคดเร็ว...เสียงก็โคดก้อง
ฟังแทบไม่ทันเลยอ่า จนต้องใช้ท่าไม้ตายหลับตาทำเลย
(เวลาหลับตาเราจะฟังได้ดีขึ้นอะ รู้สึกอย่างงั้นจิงๆนะ ไม่เชื่อลองเอาไปใช้ดู)
สอบเส็ดตอนบ่ายก็กรอกใบสมัคร แล้วกลับมานอนตายย
ตื่นมาตอนทุ่มนึง เนทที่ รร พึ่งใช้ได้ หลังจากถูกตัดขาดจากโลกภายนอกมานาน
กินข้าวไข่เจียวที่ซื้อต่อเค้ามา ง่ำๆๆ
อิ่มจางงงง.... |
|||||||||
|
|
